ماجرای «جنگ خاموش کُشنده» شهرک‌نشینان صهیونیست چیست؟

به گزارش ایسنا، در روستای فصایل، واقع در دره حاصلخیز اردن، سعد نمر، کشاورز فلسطینی، به وضوح این رنج را به تصویر می‌کشد.

سه ماه پیش، شهرک‌نشینان خط لوله آبیاری او را تصرف کردند و آب را به یک استخر باستانی در یک مکان باستانی در همان نزدیکی منحرف کردند و مزارع او را که زمانی پر از بادمجان، کدو سبز و هندوانه بود، پژمرده و خشک کردند.

به گزارش خبرگزاری فلسطینی معا، نمر می‌گوید: «آنها خط لوله آب را بسته و آن را تصرف کردند. سه ماه گذشته است و حتی یک قطره آب به ما نرسیده است تا بتوانیم زمین خود را کشت کنیم.»

این آسیب فراتر از محصولات کشاورزی است و معیشت کل خانواده‌ها را تهدید می‌کند، در حالی که کارگران و کشاورزانی که سعی در نزدیک شدن به چشمه داشته‌اند، مورد حمله فیزیکی و تهدید قرار گرفته‌اند. شهرک‌نشینان به جای جبران خسارت کشاورزان، این مکان را به عنوان یک «جاذبه گردشگری اسرائیلی» به نام «استخرهای هیرودیس» تبلیغ کردند که با بودجه قابل توجهی از بتسلئیل اسموتریچ، وزیر دارایی راست افراطی اسرائیل پشتیبانی می‌شد. او ۳ میلیون شِکِل (تقریباً ۱ میلیون دلار) برای آنچه او «ترمیم و توسعه» این مکان نامید، اختصاص داد.

با وجود اینکه نمر اسناد مالکیت رسمی و نقشه‌های ثبت شده از سال ۱۹۵۷ را در اختیار داشت که ثابت می‌کرد چشمه و استخر در داخل زمین او قرار دارند، درخواست‌های او از مقامات نظامی مربوطه اسرائیل کاملاً نادیده گرفته شد. این اقدامات محدود به روستای فصایل نیست؛ آنها یک الگوی گسترده را نشان می‌دهند. طبق داده‌های سازمان ملل، شهرک‌نشینان اسرائیلی امسال حداقل به ۱۶۰ سایت آب و فاضلاب در سراسر کرانه باختری حمله کرده‌اند.

عادل یاسین، مدیر کل برنامه‌ریزی سازمان آب فلسطین، در مصاحبه‌ای با Swissinfo، این اقدامات را «جنگی علیه آب» توصیف کرد و آنها را «حمله‌ای خاموش بدون گلوله، اما بسیار کشنده‌تر» دانست؛ یک گلوله یک فرد را می‌کشد، اما قطع آب، کل یک جامعه را.»

در این زمینه، فارس فقها، محقق میدانی فلسطینی، تخمین می‌زند که شهرک‌نشینان اکنون حدود ۹۵ درصد از چشمه‌های آب در شمال دره اردن را کنترل می‌کنند که منجر به موج‌هایی از آوارگی اجباری ساکنان محلی شده است.

اشکال محاصره آب متعدد است. در روستای قصره، شهرک‌نشینان با قطع آب و برق، محاصره‌ای خفه‌کننده بر چندین خانه اعمال کردند، در حالی که صدها نفر از آنها به وادی البضان در نزدیکی نابلس، یکی از آخرین منابع آب باقی مانده برای فلسطینیان، هجوم آوردند و کنترل نهرها و جویبارهای آن را به دست گرفتند. اظهارات شهرک‌نشینان در محل، میزان تکبر و تجاوز آنها را نشان می‌دهد.

در یکی از بازدیدهایش برای شنا در استخر فصایل، ییشای شرایبر، شهرک‌نشین ۲۱ ساله، با افتخار گفت که حضور سنگین یهودیان، فلسطینی‌ها را وحشت‌زده کرده و مانع از نزدیک شدن آنها می‌شود و ادعا کرد که «کرانه باختری متعلق به قوم یهود است و فلسطینی‌ها اگر حکومت یهود را نپذیرند، باید آنجا را ترک کنند.»

برای توجیه این تصرف، شهرک‌نشینان از روایت‌های تاریخی استفاده می‌کنند.

الیاو لیبی، رهبر شهرک‌نشینان، که تحت تحریم‌های بین‌المللی است، ویدیوهایی از پر شدن استخر منتشر و ادعا کرد که متعلق به پادشاه هرود در دوران کتاب مقدس است. با این حال، آلون آراد، باستان‌شناس اسرائیلی از سازمان حقوق بشر امک شاوه، این روایت را رد می‌کند و اظهار می‌دارد که منشأ استخر مشخص نیست و شهرک‌نشینان از باستان‌شناسی به عنوان ابزاری سیاسی برای ایجاد این تصور که کرانه باختری «منحصرا یهودی» است، استفاده می‌کنند.

او همچنین خاطرنشان می‌کند که پر کردن این مکان باستانی با آب، آسیب قابل توجهی به تاریخ منطقه وارد می‌کند.

*