سلامت کارگر نباید قربانی نگاه صرفاً مالی شود

داوود میرزایی دوشنبه ۲۶ مردادماه در نشست با خبرنگاران، با اشاره به سابقه پیگیری مطالبات کارگران در حوزه مشاغل سخت و زیان‌آور اظهار کرد: جامعه کارگری با اصل اصلاح قانون مشکلی ندارد، اما هرگونه اصلاح باید با حضور و نظر نمایندگان واقعی کارگران انجام شود و اصلاح قانون نباید به معنای حذف حقوق کارگران باشد.

وی با بیان اینکه قانون مشاغل سخت و زیان‌آور دارای نواقصی است، افزود: شرایط یک کارگر شاغل در کوره‌های ذوب، معادن یا محیط‌های بسیار پرخطر با فردی که در یک سالن تولید فعالیت می‌کند، یکسان نیست و نمی‌توان همه این مشاغل را با یک معیار واحد سنجید.

میرزایی با بیان اینکه نظام مشاغل سخت و زیان‌آور به شکل پلکانی و متناسب با میزان خطر و آسیب شغلی طراحی شود و گفت: برخی مشاغل مانند کار در معادن، کوره‌های ذوب و کار در ارتفاع، ذاتاً دارای مخاطرات جدی هستند و نمی‌توان بدون توجه به ماهیت آنها، عنوان سخت و زیان‌آور را از این مشاغل حذف کرد.

وی ادامه داد: در گروه دیگری از مشاغل، قانون کارفرما را مکلف کرده است عوامل زیان‌آور محیط کار را در یک بازه زمانی مشخص برطرف کند تا شغل از فهرست مشاغل سخت خارج شود، اما مشکل اینجاست که گاهی تلاش می‌شود صرفاً عنوان شغل از فهرست مشاغل سخت حذف شود، بدون آنکه اقدامی برای اصلاح واقعی محیط کار صورت گرفته باشد.

دبیر اجرایی خانه کارگر ساوه و زرندیه تصریح کرد: وقتی صدای دستگاه‌ها بالاتر از حد مجاز است، ماشین‌آلات فرسوده هستند، فناوری قدیمی شده و امکان تأمین قطعات مناسب وجود ندارد، نمی‌توان با تغییر عنوان یا تصمیم اداری، واقعیت محیط کار را تغییر داد.

هدف نهایی باید حذف سختی کار باشد، نه حذف مزایای کارگر

میرزایی با تأکید بر اینکه مطالبه اصلی جامعه کارگری، سالم‌سازی محیط کار است، گفت: آرزوی ما این است که روزی کارگران بتوانند مانند کارکنان سایر بخش‌ها ۳۰ سال در محیط کار فعالیت کنند، بدون اینکه با بیماری‌ها و عوارض ناشی از کار مواجه شوند و سپس سالم بازنشسته شوند و سال‌ها از دوران بازنشستگی خود استفاده کنند. متأسفانه واقعیت موجود در برخی مشاغل سخت متفاوت است و بسیاری از کارگرانی که با این عنوان بازنشسته می‌شوند، با مشکلات جدی تنفسی و جسمی مواجه هستند.

میرزایی با اشاره به یک نمونه آماری در یکی از واحدهای صنعتی ساوه گفت: در یک مجموعه صنعتی، از حدود ۵۰۰ نفر از افرادی که با مشاغل سخت و زیان‌آور بازنشسته شده‌اند، بیش از ۱۰۰ نفر طی ۱۰ سال فوت کرده‌اند، در حالی که در میان کارکنانی که به شکل عادی بازنشسته شده‌اند، موارد فوت بسیار محدود بوده است. چنین آماری باید زنگ خطری برای مسئولان باشد و نشان دهد که مسئله مشاغل سخت و زیان‌آور تنها یک موضوع مالی و مربوط به زمان بازنشستگی نیست، بلکه مستقیماً با سلامت و جان کارگران ارتباط دارد.

وی تأکید کرد: اگر واقعاً کاهش نیرو و عدم نیاز مطرح بود، باید منطق و معیار مشخصی وجود داشته باشد، اما نمی‌توان کارگری را که بیش از دو دهه در یک مجموعه فعالیت کرده و برای احقاق حق قانونی خود پیگیری کرده است، با عنوان اتمام قرارداد از کار خارج کرد.

میرزایی افزود: موضوع این پرونده از سوی خانه کارگر به مسئولان قضایی و اجرایی شهرستان و استان منعکس شده و پیگیری آن ادامه دارد.

انتقاد از وضعیت جاده شهر صنعتی ساوه

دبیر اجرایی خانه کارگر تشکیلات ساوه و زرندیه در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به وضعیت جاده شهر صنعتی ساوه گفت: بهسازی این جاده یکی از مهم‌ترین مطالبات جامعه کارگری منطقه است و بارها وضعیت نامناسب آن را به مسئولان شهرستان، نماینده مجلس و مسئولان استان منتقل کرده‌ایم، اما تاکنون اقدام مؤثری که متناسب با حجم خطرات این محور باشد، انجام نشده است. هزاران کارگر روزانه از این مسیر تردد می‌کنند و برخی دوربرگردان‌ها و ورودی و خروجی‌های شهر صنعتی، خود به عوامل خطر تبدیل شده‌اند.

میرزایی با اشاره به تردد خودروهای سنگین در این محور گفت: نحوه طراحی برخی مسیرها و دوربرگردان‌ها به شکلی است که خودروهای سبک و سنگین ناچار به کاهش یا تغییر ناگهانی سرعت و ورود به خطوط پرسرعت می‌شوند و همین مسئله احتمال وقوع حوادث را افزایش می‌دهد.

وی خواستار ورود جدی وزارت راه و شهرسازی و بنیاد مستضعفان به این موضوع شد و گفت: شهر صنعتی ساوه سهم قابل توجهی در اقتصاد و درآمد استان دارد و انتظار جامعه کارگری این است که متناسب با این ظرفیت اقتصادی، زیرساخت‌های ایمنی و حمل‌ونقل آن نیز مورد توجه قرار گیرد. با توجه به افزایش تردد و احتمال انتقال برخی فعالیت‌های صنعتی جدید به این منطقه، بار ترافیکی جاده شهر صنعتی بیشتر می‌شود و اگر امروز برای اصلاح این مسیر اقدام نشود، در آینده با مشکلات جدی‌تری مواجه خواهیم شد.

وی با بیان اینکه موضوع جاده شهر صنعتی می‌تواند به عنوان مصداق ترک فعل مورد بررسی قرار گیرد، گفت: انتظار داریم دستگاه‌های مسئول و در صورت لزوم دستگاه قضایی برای جلوگیری از تداوم این وضعیت ورود کنند.

هشدار درباره وضعیت جامعه کارگری پس از جنگ

دبیر اجرایی خانه کارگر ساوه و زرندیه در ادامه با اشاره به وضعیت جامعه کارگری پس از جنگ اخیر گفت: بخشی از واحدهای صنعتی به صورت مستقیم آسیب دیدند و برخی واحدهای دیگر نیز به دلیل آسیب دیدن صنایع بالادستی و اختلال در تأمین مواد اولیه با مشکل مواجه شدند.

وی افزود: نباید در نخستین مرحله، کارگران را در معرض از دست دادن شغل و استفاده از بیمه بیکاری قرار داد؛ چراکه بیمه بیکاری پولی نیست که از منابعی جدا از حق کارگر پرداخت شود، بلکه کارگر در واقع از اندوخته و حقوق بیمه‌ای خود در شرایط دشوار استفاده می‌کند.

میرزایی خواستار کمک به افزایش تاب‌آوری واحدهای صنعتی شد و گفت: دولت باید به واحدهایی که در جریان بحران آسیب دیده‌اند کمک کند تا بتوانند فعالیت خود را حفظ کنند و جامعه کارگری نباید نخستین گروهی باشد که هزینه بحران‌های اقتصادی، جنگ، کمبود انرژی یا مشکلات تولید را پرداخت می‌کند. در شعار، کارگران سرمایه اصلی تولید معرفی می‌شوند؛ بنابراین این سرمایه باید در شرایط بحران نیز مورد حمایت قرار گیرد و حفظ اشتغال کارگران باید در اولویت سیاست‌های حمایتی قرار داشته باشد.

۷۵ هزار عضو خانه کارگر در ساوه و زرندیه

میرزایی در بخش دیگری از سخنان خود به فعالیت‌های خانه کارگر اشاره کرد و افزود: تاکنون بیش از ۷۵ هزار نفر در ساوه و زرندیه کارت عضویت خانه کارگر دریافت کرده‌اند و حدود ۴۵ هزار نفر دارای کارت عضویت فعال هستند.

دبیر اجرایی خانه کارگر ساوه و زرندیه با اشاره به فعالیت‌های آموزشی این مجموعه اظهار کرد: خانه کارگر ساوه چهار سال متوالی در حوزه آموزش‌های رایگان در سطح کشور رتبه نخست را به دست آورده و در یکی از سال‌ها به ۲۵ هزار نفر آموزش رایگان ارائه کرده است. هدف‌گذاری امسال ارائه آموزش رایگان به ۳۰ هزار نفر است و دوره‌هایی همچون زبان، حسابداری، کامپیوتر، خیاطی، آرایشگری و صنایع دستی و چرمی برای کارگران و خانواده‌های آنان برگزار می‌شود.

وی همچنین از انعقاد قرارداد با برخی پزشکان، درمانگاه‌ها و مراکز فیزیوتراپی برای ارائه خدمات با تخفیف به اعضای خانه کارگر خبر داد.

میرزایی همچنین خواستار توجه جدی‌تر به ورزش کارگری در ساوه شد و گفت: ورزش کارگری در سال‌های گذشته دارای تیم‌ها و فعالیت‌های گسترده‌ای بود، اما بخش قابل توجهی از این ظرفیت‌ها از بین رفته است. انتظار داریم از ظرفیت‌های موجود برای ایجاد یک مجموعه ورزشی مناسب کارگران در شهر صنعتی ساوه استفاده شود.

وی با اشاره به وضعیت شهرک‌های صنعتی غرق‌آباد و نوبران نیز گفت: کارگران این مناطق علاوه بر مشکلات تردد و ایمنی جاده‌ای، از کمبود امکانات رفاهی و خدماتی رنج می‌برند و با وجود تعداد قابل توجه واحدهای صنعتی، امکانات متناسبی برای جامعه کارگری در این مناطق ایجاد نشده است.

وی همچنین از نبود مهمانسرای اختصاصی کارگری در ساوه انتقاد کرد و گفت: خانه کارگر برای مسافران و کارگرانی که به صورت گذری از ساوه عبور می‌کنند، یک سوئیت را برای اقامت کوتاه‌مدت اختصاص داده است، اما ایجاد یک مجموعه اقامتی مناسب برای جامعه کارگری در ساوه همچنان یک نیاز جدی است.

*