اصطلاح «نان پدر وشیرمادر» از کجا آمد؟

«درمیان همه گزارش‌هایی که داشته‌ام، سخت‌ترین‌ها آن‌هایی بوده که با بغض همراه شده. ما طبق دستورالعمل حق گریه کردن نداریم، اما وقتی بغض گلو را می‌گیرد، حرف زدن واقعاً دشوارمی‌شود. گاهی گلوآن‌قدر کیپ می‌شود که نفس بالا نمی‌آید، چه برسد به این‌که بخواهی گزارش زنده بدهی.»

به گزارش ایسنا، روزنامه خراسان نوشت: کمتر کسی درایران پیدا می‌شود که با شنیدن صدای او، هیجان تشک کشتی و عرق‌ریزان قهرمانان ملی را به یاد نیاورد. صدای هادی عامل، ضرب‌آهنگِ تپش قلب میلیون‌ها ایرانی دردقایق حساس دایره طلایی است؛ مردی که سال‌ها با تکیه‌کلام‌های خاص و شور وصف‌ناپذیرش، راوی حماسه‌های کشتی بوده و نامش تا ابد با تاروپود این ورزش گره خورده است. هادی عامل که روزگاری در روزنامه«خراسان» فعال بوده حالا ازدنیای پشت میکروفون می‌گوید.

گزارشگری درحالت خلسه

مردشماره یک گزارشگری کشتی کشورمان درباره استرس شغلش خاطره جالبی دارد:«گاهی آن‌قدرغرق درمسابقه می‌شوم که ازدنیای اطراف کاملاً جدا می‌شوم. به یاد دارم درمسابقات قهرمانی کشور،پژمان درستکار(سرمربی تیم ملی کشتی آزاد)، وارد سالن شد وآمد پشت سرمن دستی زد وسلام وعلیکی کرد ورفت، اما من اصلاً متوجه حضور اونشدم! بعداً که او را دیدم، گفت:آقا،ما آمدیم عرض ادب کردیم! بابت آن اتفاق عذرخواهی کردم وگفتم به خدا ببخشید،من وقتی گزارش می‌کنم در«خلسه» هستم».

سخت ترین گزارش کشتی هادی عامل

گزارشگری که همیشه احساساتش با مردم گره خورده، در پاسخ به این سوال که کدام گزارش برایش از همه سخت‌تر بوده می‌گوید: «درمیان همه گزارش‌هایی که داشته‌ام، سخت‌ترین‌ها آن‌هایی بوده که با بغض همراه شده. ما طبق دستورالعمل حق گریه کردن نداریم، اما وقتی بغض گلو را می‌گیرد، حرف زدن واقعاً دشوارمی‌شود. گاهی گلوآن‌قدر کیپ می‌شود که نفس بالا نمی‌آید، چه برسد به این‌که بخواهی گزارش زنده بدهی. یکی از سخت‌ترین لحظاتم گزارش فینال المپیک پاریس بود؛ همان لحظه‌ای که کتف حسن یزدانی درثانیه‌های اول مسابقه بیرون زد وکتفش کاملاً رها شده بود آن هم درفینال المپیک، جایی که این بچه با هزار زحمت خودش را رسانده بود. وقتی آن اتفاق افتاد، گزارش کردن برایم واقعاً سخت شد.
آیا «احمد جوان» طلایی می‌شود؟

آقای عامل با اشاره به ظهوراستعداد جدیدی به نام احمد جوان و شکستن طلسم بی‌مدالی خراسان، می‌گوید: «فراموش نکنیم که تنها طلای المپیک تاریخ کشتی خراسان را رسول خادم درسال ۱۹۹۶ آتلانتا به دست آورد. دررابطه با گرفتن طلای دیگری درالمپیک توسط یک مشهدی باید بگویم که احمد جوان کشتی‌گیر بسیار خوبی است، اما واقعیت این است که مسیر رسیدن به طلای المپیک بسیاردشوار است.

وزن تخصصی او ۶۱ کیلوگرم است که وزن المپیکی نیست. اگر بخواهد به ۵۷ کیلوگرم برود، با مشکل شدید وزن کم کردن مواجه است؛ اگر هم بخواهد به ۶۵ کیلوگرم صعود کند، آن جا با فوق‌ستاره‌ای به نام «رحمان عموزاد» روبه‌روست که عبوراز او کار هرکسی نیست. هیچ‌چیز درکشتی غیرممکن نیست، اما با منطق فعلی، گرفتن طلای المپیک برای او سخت است و نیاز به تلاش مضاعف وکار زیربنایی بیشتری درکشتی استان دارد.»

«نان پدر وشیرمادر» از کجا آمد؟

آقای عامل که تقریبا ۴۲ سال است که گزارشگری کشتی می‌کند، درباره قصه شکل‌گیری مشهورترین تکیه‌کلامش می‌گوید: «ماجرای این جمله به المپیک ژاپن برمی‌گردد. درآن مسابقات، تلویزیون ژاپن وقتی کسی قهرمان می‌شد، بلافاصله ارتباطی زنده با خانواده‌اش برقرار می‌کرد. وقتی "میخایین لوپز"، آن قهرمان افسانه‌ای کوبا، برنده شد درنهایت ادب وتواضع مقابل پدر ومادرش ایستاده بود و با آن‌ها صحبت می‌کرد. آن لحظه تمام زحمات وسختی‌هایی که پدرها و مادرها می‌کشند تا یک بچه به مقام قهرمانی برسد، ازجلوی چشمم رد شد. به این فکر کردم که پدر ومادر بیشترین سهم را درموفقیت یک ورزشکار دارند وهمان‌جا این جمله در ذهنم جوشید وآن را گفتم که خدا را شکر این جمله به دل مردم نشست. بعدها حتی همکارانم در صداوسیما گفتند ازوقتی این جمله را گفتی، احترام نسل جوان به پدر و مادرشان بیشتر شده است.»

راز ماندگاری جهان‌پهلوان تختی

صدای ماندگار کشتی ایران درپاسخ به این پرسش که باکیفیت‌ترین کشتی‌گیر تاریخ ایران از نظر او کیست، بدون درنگ نام «جهان پهلوان غلامرضا تختی» را به زبان می‌آورد ومی‌گوید: «آقا تختی درهمه چیز سرآمد بود؛ هم درپهلوانی و هم در قهرمانی. او هفت مدال معتبر جهانی و المپیک دارد (شامل سه طلا و چهارنقره). اما نکته‌ای که باید به آن توجه کرد این است که درزمان ایشان، از سال ۱۹۵۱ تا المپیک ۱۹۶۰ رم، مسابقات جهانی مثل امروز هر ساله برگزار نمی‌شد؛ بلکه یک سال درمیان بود، یک سال آزاد و یک سال فرنگی. اگر درآن دوران هم مسابقات هر سال برگزار می‌شد، شک نکنید که تعداد مدال‌های آقا تختی از عدد ۱۰ هم فراتر می‌رفت. تختی از شانزده‌سالگی ملی‌پوش شد و در ده سالی که فرصت داشت، فقط نیمی از سال‌ها مسابقات جهانی برگزار می‌شد. با این حال ۷ مدال گرفت. اما چیزی که او را از همه جدا می‌کند، فقط مدال نیست؛ مردم‌داری و اخلاقش است. او ورزشکاری بود که مردم دوستش داشتند و او هم عاشقانه مردم را دوست داشت».

از زیرگیری‌های دبیر تا زیر کتف‌زدن‌های یزدانی

آقای عامل، در پاسخ به سوال فنی‌ترین کشتی‌گیر تاریخ ایران، ابتدا به سبک‌های مختلف قهرمانان نامدار اشاره کرده و می‌گوید: «وقتی صحبت از فنی‌ترین کشتی‌گیر ایران می‌شود، باید یک نکته را در نظرگرفت؛ هر کشتی‌گیر در یک بخش استاد است. مثلاً رسول خادم در گرفتن مچ و سربنده بی‌نظیر بود. علیرضا دبیر زیرگیری‌های بی‌نقص و بی‌نظیری داشت. علیرضا حیدری در یک‌خم‌ گرفتن و کار درخاک عالی بود و حسن یزدانی درکار کردن دست‌ها وزیرِکتف‌زدن‌ها استاد است. هرکدام یک سبک دارند و درهمان سبک بهترین‌اند. اما اگر بخواهم یک نفررا به‌عنوان فنی‌ترین کشتی‌گیر تاریخ ایران نام ببرم، من ابراهیم سیف‌پور را می‌گویم؛ نامی که شاید نسل امروز وحتی کشتی‌گیران فعلی ما هم به‌خوبی اورا نشناسند. سیف‌پور یک اعجوبه بود که در سه وزن مختلف صاحب عنوان ومدال جهانی والمپیک شده بود. او در المپیک۱۹۶۰رم مدال گرفت و سال‌ها درسطح اول دنیا دراوزان مختلف درخشید.

آقای عامل، درباره ورودش به دنیای هنر وهمکاری با سریال محبوب «پایتخت» گفت: «اولین‌بار که برای همکاری با سریال پایتخت به من پیشنهاد دادند، واقعیتش تمایلی نداشتم. چون کار گزارشگری خودش یک دنیا وقت وانرژی می‌خواهد. اما درنهایت، جناب آقای ضرغامی (رئیس وقت صداوسیما) شخصاً تماس گرفتند وچون ایشان را آدم ورزش‌دوستی می‌دانستم و به خاطر ارادتی که به ایشان داشتم، پذیرفتم. تمام صحنه‌های کشتی را من برنامه‌ریزی کردم تا صحنه‌های کشتی ازچارچوب قانون خارج نشود. حتی وسط ضبط، وقتی نفر اول اشتباهی روی سکو رفت، گفتم کات؛ چون قانونش این است که اول سوم می‌رود، بعد دوم، بعد اول. آقای تنابنده هم استعداد عجیبی درکشتی داشت. اگر کشتی‌گیر می‌شد، شاید قهرمان دنیا می‌شد!

*