کارشناسان عراقی درباره اتفاقات ونزوئلا چه گفتند؟

در اتفاقی که یادآور تاریک‌ترین صفحات تاریخ جهان است، آمریکا با نقض تمامی شعارهای خود درباره دموکراسی، حقوق بشر و احترام به قوانین بین‌المللی و با اجرای عملیات نظامی که با ربودن «نیکولاس مادورو» رئیس جمهور ونزوئلا پایان یافت، بار دیگر سیاست قلدری را به عنوان ابزاری برای تحمیل هژمونی به کار گرفت و این رویه خطرناکی است که پایه‌های کل ساختار جهانی را تهدید می‌کند.

به گزارش ایسنا، «عدنان الکنانی» کارشناس مسائل امنیتی عراق در این رابطه اظهار کرد: درباره عملیات نظامی آمریکا در ونزوئلا، با دقت در اتاق‌های تصمیم‌گیری در واشنگتن برنامه‌ریزی شد و اینگونه تصمیم گرفته شد که نیروهای ویژه‌ای که از بیش از یک کشور به حرکت در می‌آیند، در آن مشارکت داشته باشند و عملیات بر اساس همکاری میدانی، کنترل الکترونیک و رصد هوایی دقیق برای شناسایی هدف انجام شود.

الکنانی در گفت‌وگو با خبرگزاری «المعلومه» عراق تاکید کرد: آنچه انجام شد، یک عملیات امنیتی نبود بلکه یک دزدی دریایی تمام عیار و نقض فاحش حاکمیت یک کشور مستقل بود، نیروهای دلتا با نقض آشکار تمامی اصول قانونی و بین‌المللی، عملیات ربایش رئیس جمهور یک کشور را اجرا کردند.

این کارشناس امنیتی عراقی در ادامه هشدار داد: واشنگتن تنها با انگیزه ونزوئلا اقدام نمی‌کند بلکه این عملیات در چارچوب یک درگیری گسترده‌تر جهانی قرار دارد که هدف از آن کاهش نفوذ چین به ویژه در تنگه پاناما و به‌کارگیری ابزارهای فشار اطلاعاتی و نظامی برای جلوگیری از گسترش نفوذ چین و روسیه است، ویژگی‌های این درگیری می‌تواند جهان را به سوی یک درگیری بزرگتر و چه بسا جنگ جهانی سومی سوق دهد.

«فاضل ابورغیف» دیگر کارشناس امنیتی عراقی در گفت‌وگو با «المعلومه» افشا کرد: آنچه در ونزوئلا اتفاق افتاد، بدون خیانت‌های داخلی در حلقه نزدیکان مادورو ممکن نبود، اطلاعات منتشر شده حاکی از دست داشتن جمعی از نیروهای گارد ریاست جمهوری در تسهیل دسترسی به رئیس جمهور بوده و این نشان‌دهنده گستره نفوذ امنیتی در داخل این کشور است.

ابورغیف گفت: عملیات برق‌آسا بود و کمتر از ۴۰ دقیقه زمان برد و با تلاش اطلاعاتی فشرده و بدون مداخله نظامی گسترده و در چارچوب ترجیحی واشنگتن جهت کاهش هزینه‌های سیاسی و نظامی انجام شد.

او تاکید کرد: سرنگونی حاکمیت‌ها دیگر از مرزها شروع نمی‌شوند بلکه از داخل اتاق‌های بسته آغاز می‌شوند.

آنچه نگران‌کننده‌تر است، گزارش روزنامه «نیویورک تایمز» درباره این عملیات است که نوشت، عملیات نظامی آمریکا با حمله هوایی گسترده برای از کار انداختن سامانه‌های پدافند هوایی با مشارکت بیش از ۱۵۰ فرونده جنگنده قبل از هلی‌برن نیروهای زمینی، دستکم موجب کشته شدن ۴۰ غیرنظامی و سرباز شد.

با وجود ابعاد گسترده این عملیات، کاخ سفید یا پنتاگون در راستای سیاست پنهان‌کاری و نادیده گرفتن جان غیرنظامیان، هیچگونه بیانیه رسمی را درباره تعداد قربانی‌ها یا جزئیات این عملیات منتشر نکردند.

از منظر اقتصادی نیز «صفوان قصی» کارشناس عراقی اظهار کرد: انگیزه واقعی کاری که انجام شد، نفت و کنترل بر بازار جهانی آن بود، ونزوئلا حدود ۱۷ درصد از منابع نفت جهان و بیش از ۳۰۰ میلیارد بشکه ذخایر نفتی دارد و به همین دلیل به هدفی راهبردی برای واشنگتن تبدیل شده است.

قصی با تاکید بر اینکه آمریکا ابزار نظامی را برای تحمیل هژمونی خود بر اقتصاد جهانی به کار می‌گیرد، پیش‌بینی کرد: با توجه به کاهش عرضه و افزایش تقاضا از سوی اروپا، قیمت نفت به حدود ۷۰ دلار برای هر بشکه افزایش پیدا کند.

او در ادامه هسدار داد: عملکرد غیرقابل توجیه آمریکا، ثبات اقتصاد جهانی را تضعیف خواهد کرد.

در حوزه حقوقی نیز «نزار فرسخ» استاد امور بین‌الملل دانشگاه جرج واشنگتن، تحولات اخیر ونزوئلا را یک آدم‌ربایی بین‌المللی تمام عیار خارج از چارچوب هر گونه روند قانونی یا دستور سازمان ملل توصیف و تاکید کرد: اتهام‌هایی که دولت ترامپ علیه مادورو مطرح کرده، تنها بهانه‌هایی برای توجیه مداخله نظامی مستقیم پس از شکست تلاش‌ها برای کودتای داخلی هستند.

این کارشناس حقوقی با انتقاد از سکوت سازمان ملل، آن را یک تماشاچی درمانده توصیف کرد و هشدار داد: نبود حسابرسی و محاکمه، واشنگتن را تشویق می‌کند به سیاست‌های یک جانبه خود ادامه داده و اصل حاکمیت کشورها را نقض کند.

تحولات اخیر ونزوئلا را نمی‌توان از رویکرد تکراری آمریکا مبتنی بر سرنگون کردن حاکمیت‌های غیرهمسو با منافع خود و تحمیل دموکراسی با جنگنده‌ها و نیروهای ویژه و باز کردن درهای ثروت به روی شرکت‌های آمریکایی جدا کرد.

در حالی که آمریکا از انتقال امن قدرت صحبت می‌کند، برخی ناظران بر این باور هستند که ونزوئلا در الگوی جدیدی از سیاست قلدری و زورگویی که کشورها همانند روسای جمهور خود ربوده شده و حاکمیت آنها با تصمیماتی از کاخ سفید و نه از پایتخت‌هایشان مدیریت می‌شود، در عمل وارد مرحله قیمومیت آمریکا شده است.

*